رفتار بازار میلگرد در هفته گذشته نشان داد که وزن متغیرهای بنیادی در تعیین قیمت‌ها نسبت به ماه‌های گذشته افزایش یافته است. محدودیت‌های انرژی، رشد هزینه‌های تولید و مدیریت عرضه از سوی کارخانه‌ها، زمینه مقاومت قیمت‌ها را فراهم کرد و در کنار نوسانات نرخ ارز، باعث شد بخشی از محصولات مسیر افزایشی را در پیش بگیرند. با این حال، بازار وارد هفته جدید می‌شود در حالی که دلار در کریدور ۱۸۰ هزار تومان تثبیت شده و تنش‌های سیاسی همچنان سایه خود را بر معاملات انداخته است.

ایران فلز در این گزارش، متغیرهای کلیدی اثرگذار بر بازار آهن و فولاد در هفته پیش رو را بررسی می‌کند و سناریوهای احتمالی برای قیمت میلگرد، تیرآهن، ورق فولادی و سایر مقاطع را تحلیل می‌کند.

وضعیت قیمت میلگرد در پایان هفته گذشته

در روز ۶ تیر ۱۴۰۵ قیمت میلگرد در سایزهای مختلف در بازه ۵۷ هزار و ۹۱۰ تا ۷۱ هزار و ۸۲۰ تومان به ازای هر کیلوگرم معامله شده است. در جدیدترین معاملات روز ۱۸ تیر نیز میلگرد ۱۰ آجدار A3 آریان فولاد با نرخ ۶۵ هزار و ۹۶۳ تومان و میلگرد ۱۰ ساده A1 نوین متین با قیمت ۶۵ هزار و ۶۸۸ تومان به فروش می‌رود.

در بازار تیرآهن، قیمت هر شاخه در محدوده ۱۲ میلیون و ۶۳۶ هزار تا ۴۷ میلیون و ۴۵۴ هزار تومان اعلام شده و در بازار ورق سیاه نیز ضخامت‌های پرکاربرد در محدوده ۷۵ هزار و ۹۱۰ تا ۱۰۸ هزار و ۷۳۰ تومان قرار دارند.

این نرخ‌ها در شرایطی شکل گرفته که افزایش اخیر قیمت‌ها از محل تقویت تقاضای مصرفی شکل نگرفته و بیشتر بازتاب فشار هزینه‌ها و کاهش انعطاف عرضه در بازار بوده است.

دلار ۱۸۰ هزاری؛ محرک یا سقف قیمت فولاد؟

نرخ ارز یکی از اصلی‌ترین متغیرهای تعیین‌کننده قیمت آهن آلات در بازار داخلی است. دلار در روز پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۵ روی رقم ۱۸۰ هزار تومان معامله شد و نسبت به آخرین معاملات هفته گذشته حدود پنج هزار تومان افزایش قیمت داشت.

فعالان بازار معتقدند رشد قیمت دلار در مدت کوتاه فعالیت بازار در هفته جاری، نشان می‌دهد وزن اخبار سیاسی و امنیتی در تعیین مسیر قیمت‌ها همچنان بسیار بیشتر از عوامل اقتصادی است.

برای هفته پیش رو، کارشناسان اقتصادی معتقدند اگر تنش‌های سیاسی و نظامی ادامه پیدا کند یا خبر منفی تازه‌ای از روابط ایران و آمریکا منتشر شود، دلار می‌تواند در روزهای آینده بالای مرز ۱۸۰ هزار تومان تثبیت شود و حتی محدوده‌های بالاتر را نیز آزمایش کند. در مقابل، اگر سیگنال‌های رسمی و قابل اتکایی از آغاز مذاکرات یا کاهش تنش‌ها منتشر شود، احتمال افزایش عرضه و عقب‌نشینی دلار از کریدور ۱۸۰ هزار تومانی وجود دارد.

این دو سناریو به شکل مستقیم بر هزینه تمام‌شده تولید در کارخانه‌های فولاد و در نتیجه نرخ میلگرد و ورق فولادی اثر خواهد گذاشت.

محدودیت انرژی و افزایش هزینه تولید فولاد در تابستان ۱۴۰۵

یکی از مهم‌ترین عوامل فشار بر بازار فولاد در تابستان امسال، محدودیت‌های انرژی است. تولیدکنندگان با افزایش هزینه‌های تولید به ویژه در زمینه انرژی و مواد اولیه روبه‌رو هستند و بسیاری از واحدهای تولیدی به دلیل عدم توانایی در تامین هزینه‌ها، با کاهش ظرفیت تولید یا حتی توقف برخی از خطوط تولید مواجه شده‌اند.

این موضوع به ویژه برای کارخانه‌هایی که از کوره‌های القایی و قوس الکتریک استفاده می‌کنند بسیار تعیین‌کننده است. کاهش ساعات دسترسی به برق و گاز در اوج مصرف تابستانی، ظرفیت تولید شمش بیلت و در ادامه میلگرد را محدود می‌کند. این فشار عرضه، حتی در شرایط رکود تقاضا هم کف قیمت میلگرد را بالا نگه می‌دارد.

در همین راستا، معامله‌گران بازار آهن آلات پس از چند هفته انتظار به بازار برگشته‌اند، اما قیمت‌ها همچنان در انتظار مشخص شدن متغیرهای کلیدی هستند.

رکود تقاضا در بازار آهن آلات؛ تابستانی سرد برای ساخت و ساز

با وجود فشار هزینه‌ای بر سمت عرضه، تقاضای مصرفی در بازار آهن آلات در وضع مطلوبی نیست. فعالان بازار آهن آلات، تحت تاثیر فشارهای ساختاری، ابهامات سیاسی و محرک‌های اقتصادی و روانی، با محافظه‌کاری بی‌سابقه‌ای معاملات خود را انجام می‌دهند.

بازار آهن در حال حاضر در شرایطی سردرگم به سر می‌برد؛ قیمت‌ها به صورت مستقیم تحت تاثیر نوسانات نرخ ارز و خبرهای سیاسی قرار دارند و هنوز نتوانسته‌اند روند مشخصی به خود بگیرند. یکی از نشانه‌های این وضعیت، پایین‌تر بودن قیمت برخی سایزهای میلگرد در بازار آزاد نسبت به قیمت کارخانه‌ها است؛ گاهی این اختلاف تا دو هزار تومان هم می‌رسد.

این پدیده غیرمعمول نشان‌دهنده ضعف تقاضا در بازار آزاد است؛ شرایطی که در آن خریداران نه تنها برای آینده ذخیره‌سازی نمی‌کنند، بلکه حتی برای تامین نیازهای جاری نیز منتظر شرایط بهتر می‌مانند.

وضعیت بازار جهانی فولاد و اثر آن بر صادرات ایران

در سطح جهانی، بازار فولاد با فشار مازاد عرضه روبه‌روست. تولید فولاد چین در سال ۲۰۲۵ به پایین‌ترین سطح هفت ساله خود رسید؛ تولید سالانه ۴.۴ درصد کاهش یافت و به ۹۶۱ میلیون تن رسید و برای اولین بار از سال ۲۰۱۹ زیر آستانه یک میلیارد تن قرار گرفت. با این حال، فشارهای مداوم در بخش مسکن چین که بزرگ‌ترین مصرف‌کننده فولاد است، همچنان تقاضا را در سطح پایینی نگه داشته است.

آینده‌های میلگرد فولادی در بورس شانگهای بالای ۳۱۰۰ یوان در هر تن ثابت مانده‌اند و در یک دامنه جانبی بلندمدت باقی مانده‌اند. این ثبات نسبی در قیمت‌های جهانی، فضا را برای کارخانه‌های صادرات‌محور ایرانی محدود کرده است.

تحلیل و بررسی ایران فلز از چشم‌انداز بازار آهن آلات در هفته پیش رو

طبق نظر تحلیلگران ایران فلز بازار آهن و فولاد ایران در هفته‌ای که آغاز می‌شود، در تقاطع چند متغیر متضاد قرار دارد و رفتار هر یک از این عوامل می‌تواند جهت قیمت را به سمت متفاوتی هدایت کند.

سناریوی اول: تثبیت یا افزایش محدود قیمت

احتمال می‌رود در صورت تداوم نرخ دلار بالای ۱۷۸ هزار تومان و ادامه محدودیت‌های انرژی، کارخانه‌ها قیمت میلگرد را در سطوح فعلی حفظ کرده یا اندکی افزایش دهند. فشار هزینه تولید در تابستان نقش کف قیمتی مهمی ایفا می‌کند و کارخانه‌هایی که با کاهش ظرفیت تولید روبه‌رو هستند، انگیزه‌ای برای تخفیف در فروش ندارند.

سناریوی دوم: اصلاح نزولی محدود

اگر سیگنال مثبتی از مذاکرات دیپلماتیک ایران و آمریکا منتشر شود و دلار تحت فشار فروش قرار بگیرد، احتمال می‌رود قیمت‌های کارخانه‌ای اندکی اصلاح شوند. اثر توافق میان ایران و آمریکا و کاهش نرخ ارز بر تغییرات قیمت میلگرد و سایر مقاطع فولادی پیش از این هم در اواخر خرداد ۱۴۰۵ آزموده شده است. در آن دوره، کاهش نرخ ارز به افت موقت قیمت‌ها در بورس کالا منجر شد.

متغیر تعیین‌کننده: بورس کالا و عرضه کارخانه‌ها

آنچه در هفته پیش رو اهمیت ویژه‌ای دارد، نحوه عرضه کارخانه‌های بزرگ در تالار محصولات صنعتی و معدنی بورس کالا است. کارخانه‌هایی مانند ذوب آهن اصفهان، فولاد مبارکه و میلگردسازان بزرگ، با تنظیم حجم عرضه می‌توانند قیمت پایه هفته را در سطح دلخواه نگه دارند یا بازار را در معرض رقابت قیمتی قرار دهند.

از دیدگاه تجار و توزیع‌کنندگان، توصیه محافظه‌کارانه این است که خریدهای احتیاطی زودهنگام صورت نگیرد؛ چرا که بازار تمایل چندانی به نوسان‌های شدید ندارد و در وضعیت انتظاری و بی‌تصمیمی قرار دارد.

جمع‌ بندی

بازار آهن و فولاد در هفته پیش رو با سه محرک اصلی روبه‌روست: دلار در کانال بالای ۱۷۵ هزار تومان، فشار هزینه تولید ناشی از محدودیت انرژی در تابستان، و رکود تقاضای مصرفی که بازتاب رکود در بخش ساخت و ساز است.

ترکیب این سه عامل در ماه‌های اخیر یک الگوی مشخص ایجاد کرده: قیمت‌ها پایین نمی‌آیند چون عرضه محدود است، اما بالا هم نمی‌روند چون تقاضا کم‌جان است. این وضعیت «سکون با فشار» ممکن است در هفته پیش رو نیز ادامه پیدا کند.

نگاه ایران فلز این است که بازار تا زمان وضوح در متغیرهای کلان از جمله نرخ ارز و نتیجه مذاکرات دیپلماتیک، در همین کریدور باقی خواهد ماند. هر گونه شوک خبری مثبت یا منفی می‌تواند تعادل شکننده فعلی را برهم بزند. فعالان بازار آهن آلات، تجار و پیمانکاران بهتر است در این شرایط از تصمیمات خرید انبوه پرهیز کرده و با دیده‌بانی روزانه نرخ ارز و اخبار بورس کالا، خریدهای خود را مدیریت کنند.